พี่xเขาไม่ได้โหดอย่างที่ิคิิด เขาเหมือนพี่ว้ากที่มหาัลัยเลยเฮอๆ

ช่วงนี้ก็นั่งวิญญาณหลุด อ่านหนังสือ เล่นเกม(ในiPhone)

มีวันนี้ดีหน่อย ได้เทรน แต่ก็ฟังไม่รู้เรื่อง มันคือเครื่อง Load Balance

อะไรนี่ละ ยี่ห้อ F5 เขาก็สอนการตั้งค่าไรงี้ แต่ก็นะ เบื้องต้นเรายังไม่เข้าใจ

เรื่องการตั้งค่านี่ไม่ต้องสืบเลยค้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาวันนี้หิวเว่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ธรรมดาตอนเช้ากินแซนวิชก็จะพออยู่ได้

แต่วันนี้ไม่อยู่ ไม่รู้จู่ๆพยาธิก็เข้าท้องหรือไงไม่รู้ หิวทั้งวัน กะกินหนมปังที่เขามี

แต่ปรากฏว่าเขาเปิดถุงทิ้งไว้ กลัวแมงสาบเข้าไปกินหนมปังก่อนเรา

เลยไม่กล้ากินเฮอๆ ตอนก่อนพักกลางวัน มีโอกาสได้จับเล่นคอมนิดหน่อย

เพราะเพื่อนเพิ่งทำงานเสร็จ ก็เลยเปิดหาเนื้อเพลง “Flightless Bird”

เพลงประกอบของ “Twilight” ตอนแรกก็แค่ฟังๆ เห็นมันเพราะแบบเพ้อๆดี

พอเห็นคอมว่างเลยเปิดเนื้อเพลงดูสักหน่อยว่ามันจะร้องว่าอะไรบ้าง

(ภาษาอังกฤษอ่อนแอ ฟังไม่ออกว่าเขาร้องไรฮ่าๆๆๆๆ)

พอเจอเนื้อเพลงก็ตกใจอย่างสุดขีดค่ะ มันเนื้ออะไรของมัน แบบงงๆ

เลยเปิดหาในเน็ตว่าเขาแปลกันว่าไร ได้ความเยี่ยงนี้ว่า

จาก http://dek-d.com/board/view.php?id=1199285

ซึ่งอันนี้เป็นการแปลความหมายตรงตัวของเพลง หลายๆคนเลยอาจจะงงได้

ความจริงเพลงมันมีความหมายค่อนข้างลึกซึ้งจนเราตื้นตันเว่อ

และไปค้นหาที่เขาแปลมาดีๆได้ความว่า

ความคิดเห็นที่ 2

เพลงนี้น่าจะแปลได้หลายความหมายค่ะ
แต่ในฐานะที่ยังไม่ได้ดูหนัง ขอลองมั่ว ๆ ดูว่าเป็นการพูดถึงช่วงชีวิต
และการแสวงหาความหมายของชีวิตค่ะ

I was a quick wet boy, diving too deep for coins
All of your street light eyes wide on my plastic toys
น่าจะพูดถึงเมื่อครั้งที่ยังเด็ก ทำอะไรไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง ไม่ต้องคิดถึงอะไรในชีวิต
มีความสุขกับของเล่นในมือ ชีวิตเรียบง่ายในวัยเด็ก

Then when the cops closed the fair, I cut my long baby hair
ชีวิตในวัยเด็กที่ปิดฉากลง (cut my long “baby hair”)
ความสนุกสนานที่จบลง (closed the fair)

Stole me a dog-eared map and called for you everywhere
ถึงเวลาที่จะเริ่มแสวงหาว่าอะไรคือความสุขของชีวิต

Have I found you
Flightless bird, jealous, weeping or lost you, american mouth
Big pill looming
การเสาะแสวงหาความสุข ส่วนตัวคิดว่า american mouth คือ american dream ที่ทุกคนเสาะหา
แต่สิ่งที่เขาค้นพบก็คือความอิจฉาริษยา ความโศร้าโศกเสียใจ (อาจรวมถึงการทรยศหักหลังในโลกของผู้ใหญ่)
แต่ก็อาจจะยังเป็นคำถามว่าสิ่งที่ค้นพบอยู่นี้คือสิ่งที่เขาแสวงหาอยู่ใช่ไหม
และแม้มันจะเจ็บปวดแต่ก็ยังอยากจะไขว่คว้ามันไว้(weeping or lost you)
<เหมือนชีวิตคนบนโลกที่อยู่บนโลกแห่งการแก่งแย่งชิงดี
หลายครั้งเราคงตั้งคำถามกับชีวิตว่าทำไมโลกมันช่างโหดร้าย แต่เราก็เป็นหนึ่งในคนที่พยายามแสวงหาความสุขจากมันไว้
ก็จะเลือกอะไรล่ะ จะเลือกยอมเสียใจยอมเจ็บปวด(bleeding or lost you) หรือจะสูญเสีย “คุณ” หรือสูญเสียความสุขที่แสวงหาตอนนี้>
<flightless bird น่าจะเป็นเวลาที่เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต เรารู้สึกว่าปีกกล้าขาแข็งอยากจะบิน
แต่สุดท้ายก็ค้นพบว่าจริง ๆ แล้วเราก็เหมือนนกที่บินไม่ได้
เพราะในโลกของความเป็นจริงนั้น เราไม่ได้มีอิสระ หรือเรายังต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขหลายอย่างที่แท้จริงแล้วไม่ได้สวยงาม>

Now I’m a fat house cat
Nursing my sore blunt tongue
Watching the warm poison rats curl through the wide fence cracks
Pissing on magazine photos
Those fishing lures thrown in the cold
ตอนนี้เมื่อฉันเติบโตก็เหมือนแมวเฝ้าบ้านอ้วน ๆ ตัวหนึ่ง
ที่นั่งอยู่เงียบ ๆ  เก็บปากเก็บคำของตัวเองดีกว่า
แล้วก็มองพวกหนูสกปรกพวกนั้นทำอะไรตามอำเภอใจเละเทะในบ้าน
(คือการนิ่งเฉยในโลกของผู้ใหญ่ ที่บางทีเราอาจจะเห็นคนไม่ดี แต่เพื่อปกป้องตัวเองแล้ว
เราก็มักจะมองมันทำลายทุกอย่าง ไม่ได้เข้าไปกำจัดตราบเท่าที่เราไม่ได้รับผลกระทบ
หรืออยู่ในฐานะไม่สามารถที่จะทำอะไรได้จึงวางเฉยเสีย)

And clean blood of Christ mountain stream

(ความรู้สึกอันบริสุทธิ์ทั้งหมดที่สูญเสียไป )
เอ่อ…เกินความสามารถค่ะประโยคนี้

เพลงนี้อารมณ์ติสท์มากจริง ๆ ค่ะ ปราบเซียนพอ ๆ กับ Desperado แต่เพลงนั้นดูเป็นผู้เป็นคนกว่า -_-’
ก็…ลองมั่ว ๆ ดูนะคะ(พยายามติสท์ให้ทันคนเขียน แต่ก็แปลแบบทุกประโยคไม่ได้ค่ะ ติดจะมั่วมากนิดนึง)

รบกวนผู้รู้ท่านอื่นชี้แนะค่ะ
ปล. เอ่อ…และคิดว่ารอผู้รู้ผู้มากความสามารถแปลนี้ได้จริง ๆ ในความเห็นต่อไปนะคะ

แก้ไขเมื่อ 01 ธ.ค. 51 16:49:34

แก้ไขเมื่อ 01 ธ.ค. 51 16:24:57

แก้ไขเมื่อ 01 ธ.ค. 51 16:22:24

จากคุณ : ฟองคลื่น คืนจันทร์ พันดาว – [ 1 ธ.ค. 51 16:19:22 ]

จาก http://topicstock.pantip.com/library/topicstock/2008/12/K7272862/K7272862.html

อ่านแล้วยิ้มแก้มปริเลย ไม่รู้เพราะว่าซึ้งในความหมาย

หรือดีใจที่มีคนคิดเหมือนเราเช่นกัน…

โลกมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ การที่เราต้องการเป็นตัวเราเอง

มันต้องใช้ความพยายามอย่างมาก ในการที่ฝืนไม่ให้ไหลตามคนอื่นไป

แม้จะพยายามเป็นตัวของตัวเอง ไม่ไหลไปตามคนอื่น

อย่างไรมันก็ไหลไปอยู่ดี เพราะสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันนี้ ก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร

ไม่รู้ว่ามันจะทำให้มีความสุขไหม แต่ก็ต้องทำเพราะว่าคนอื่นเขาทำกัน

อยากเรียนดี อยากมีการงานที่ดี อยากได้เงินเดือนเยอะๆ อยากมีเงินเก็บเยอะๆ

ทั้งที่ก็ไม่รู้มันจะมีความสุขไหม

ชีวิตที่เราคิด(แม้จะยังไม่ได้เจอทั้งหมด แต่คิดแบบนั้นไว้แล้วจริงๆ)

มันตรงกับความหมายแฝงนี้มาก เลยเพ้อเพลงนี้กว่าเก่าอีก

สุนัข…เจ้าของเรียกเมื่อไรก็เข้าไปหา ไม่เรียกก็เข้าไปหา

แมว…เจ้าของเรียกหากไม่มีอารมณ์ก็ไม่ไป มีอารมณ์เมื่อไรค่อยไปหา

เมื่อก่อนคิดว่าตนเองเหมือนสุนัข แต่ตอนนี้คิดว่าตัวเองเหมือนแมว

หรือเมื่อก่อนเราเป็นแมวที่แค่อยากเป็นสุนัขเท่านั้น…?

ครั้งหนึ่งเคยเชื่อว่ามีคนแบบในโฆษณาแบรด์รังนกอยู่จริง

แต่ตอนนี้ไม่เชื่อแล้วละ ขอให้ทุกคนโชคดี^^

ที่เธอไม่เคยรู้ สิ่งนั้นมีจริง
แต่กลับให้โยนทิ้ง
ที่ฉันนั้นต้องการคือสิ่งนี้ที่จะบอก

ให้ฉันเป็นฉันอย่างนี้
สวรรค์คงไม่ปล่อยให้ฉันตาย
ให้ฉันเป็นตัวเองเถอะได้ไหม
ที่เราจะมีกัน
ให้ฉันเป็นฉันอย่างนี้
ลองเข้ามารู้สึกถึงข้างใน
ที่ฉันมองดูเธอแบบที่ฉันเป็นอย่างนี้

ในตอนนี้โปรดฟังฉันก่อน
รู้ว่าเธอร้อนใจ แค่เพียงเธอรับฟัง
สิ่งที่ฉันทำลงไป
มีความหมายมากเพียงใดในจิตใจ
หากเธอยอมรับในทุกๆอย่าง
ฉันว่ามีหนทาง ให้เราอยู่ร่วมกัน
และสวรรค์คงบันดาล
สิ่งที่ขวางความเข้าใจให้หมดไป

แต่เธอได้ยินไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ
และรับรู้ในความหมาย

ว่าฉันเป็นฉันอย่างนี้ สวรรค์คงไม่ปล่อยให้ฉันตาย
ให้ฉันเตือนตัวเองเถอะได้ไหม
ที่เราจะมีกัน
ให้ฉันเป็นฉันอย่างนี้
อยากให้รู้สิ่งที่ฉันต้องการ
สิ่งที่ฉันต้องการ

นั่งแปล Text ค่ะ  ละก็ test Hub

ความจำเราสั้นเยี่ยงปลาทอง ผ่านไปไม่กี่วันเราไม่สามารถจำรายละเอียดได้

ไม่ก็ด้วยเหตุผลที่ว่าเราไม่ค่อยอยากพิมพ์ถึงเพราะไม่เห็นว่ามันสำคัญ

1 เมษายน 2552

นั่งแปล Text ค่ะ  ละก็ test Hub

ตอนบ่ายพอขึ้นจากพักเที่ยง ก็นั่งเล่นคอมเพราะอยากลองทำ Ad-hoc

จะได้เอาไอโฟนต่อเน็ตได้ แต่ทำไงมันก็ไม่ยอมแชร์เน็ต

และเพื่อนเราทั้งสองที่นั่งทั้งซ้ายและขวาของเราก็นั่งเล่นคอมธรรมดา

มิได้ทำงานแต่อย่างใด้ จู่ๆก็มีเสียงและบรรยากาศที่ไม่อยากเจอ

พี่xxx:ตั๊ก  ทำอะไร(เสียงแบบแข็ง ละยากที่จะบรรยาย ขอสงวนนามเวลากล่าวถึงใครไม่ดี)

เรา:เอ่อ…พักผ่อนค่ะ(จะตอบว่ารอแปลText ก็กะไรอยู่ แม้ในความจริงจะรอเพื่อนเล่นคอม)

พี่xxx:ถ้าว่างก็ไปช่วยเพื่อนขัดโมเด็ม

เราก็ไปขัด แต่ที่เรารู้สึกแคลงใจก็ตรงที่ว่า เพื่อนเราสองคนมีคอม นั่งอยู่ด้านซ้ายและขวาของเรา

ทำไมพี่เขาถึงไม่พูดอะไรกับสองคนนั้น ซึ่งเปนชายทั้งคู่ และเราเป็นญนั่งตรงกลาง

ทำไมถึงมาเฉพาะเจาะจงกับเรา ทั้งๆที่ตอนพี่เขามาเพื่อนเขาก็นั่งเล่นอยู่แบบเห็นๆ

หน้าจอใหญ่มากเพราะเล่นโน๊ตบุค(น่าจะเห็นว่าไม่ได้ทำงาน) แต่เรากำลังนั่งจิ้มๆไอโฟน

ละก็ไปนั่งขัดโมเดม มันนรกมาก โมเดมที่แปะสติกเกอใหญ่ๆบนโมเดมและเก่าๆ

ทำให้ยากต่อการลอกออกมา ถึงลอกได้ก็จะมีเศษสติกติดเหลืออยู่ตรึม

เราถือว่าโมเดมแบบนี้เป็นของ rare item เนื่องจากน้อยคนนักที่จะเจอ…

และเราก็ดันเจอ

วันนี้แอบทำกุญแจหาย ดีนะที่นุทมา เลยทำให้เราสามารถนอนในห้องได้

2 เมษายน 2552

วันนี้ก็นั่งแปล Text ค่ะ  ละก็ test Hub และก็นั่งแปะหัวแฟ้ม- -

วันนี้ไปกินข้าวที่ข้างหลังตึกคนเดียว ไม่ใช่ว่าไม่มีเพื่อน

แต่บางทีก็แค่อยากมีเวลาให้ตัวเอง อยากอยู่กับตัวเอง ไม่อยากมีชีวิตขึ้นกับใคร

ร้านข้างหลังส่วนใหญ่เป็นพวก”เส้น” มีแต่เส้นจริงๆ

ตั้งแต่ก๊วยเตี๋ยว ก๊วยจั๊บ ราดหน้า ผัดไท บะหมี่ บลาๆๆๆๆๆ

มีร้านที่เป็นข้าวอยู่ไม่กี่ร้าน และบางร้านก็หมดไปเรียบร้อยแล้ว

ซึ่งเป็นเรื่องยากสำหรับเราที่เป็นคนชอบกินข้าว แต่ตัดสินใจแล้วว่าจะลองมาที่ใหม่ๆเอง

ก็เลยไม่ย้อนกลับไปกินข้างหน้า ก็เลยไปกินร้านข้าวตามสั่ง

แพงกว่าข้างหน้า 5 บาท แต่อาหารข้างหน้ารสดีกว่านี้

ข้างหลังนี้ก็มีแหล่งช็อปปิ้ง แบบตลาดนัดเล็กๆ แต่มันคงไม่มีผลกับเรา

หากเปลี่ยนที่ช็อปปิ้งเปนที่สวนสัตว์คงทำให้เรามีความสุขมากกว่านี้เฮอๆ

3 เมษายน 2552

นั่งแปะหัวแฟ้มต่อ วันนี้พี่ตี๋ไม่อยู่ พี่อนันต์ไม่มา ละเราเอาโน๊ตบุคมา

เพราะกะว่าจะได้บินกลับบ้านเลย ละเมื่อคืนเราเพิ่งทำโน๊ตบุคเจ๊ง เลยเอาขึ้นมาเปิด

พอแก้ได้ก็ลงนั้นลงนี่ และมันต้องต่อเน็ตโดยเรายังไม่มีแอนตี้ไวรัส

ละก็นั่งประกอบน็อตค่ะ สนุกมือเลย

ละตอนสักบ่ายสองพี่ตี๋มา หันไปดูเขารอบแรกเขาก็มองมาอยู่

แต่แบบไม่ได้ดุว่าแต่อย่างใด พอเราเหนพี่ตี๋เราเลยรีบปิดและเก็บคอมอย่างไว

เนื่องจากเราไม่มีแอนตี้ไวรัสละแอบโหลดอยู่

พอพี่ตี๋หันมาอีกทีคอมเราก็หายไปเรียบร้อย ไวเหมือนเล่นมายากล

ดีนะที่เขาไม่ว่าไร เพราะหากเขาถามเปิดคอมต่เน็ตทำไม เราคงไม่มีเหตผลดีๆตอบ

ขนาดเพื่อนบอกทำงานให้พี่คนอื่น ละมันต้องใช้เน็ต พี่ตี๋ก็ยังว่า

แต่ก็นะ เราว่าบางทีเขาก็ซ้อมโหดด้วย ไม่ก็วันนี้เขาคงอารมดีเป็นพิเศษ

มาแหย่ด้วย “เป็นไง กระกอบน็อตได้ความรู้ไหม” เริ่ดเว่อ

ละก็นั่งอ่าน วิหารที่ว่างเปล่า จนจบ

มันทำให้เราสงสัยหลายอย่างเกี่ยวกับโลกนี้ ประเทศนี้ และตัวเรานี้

เขาเขียนทำนองว่า โลกเป็นวงวัฏแห่งการก่อเกิดและดับสูญ คือโลกถูก

ทำลายด้วยภัยธรรมชาติมาหลายรอบแล้ว แต่สิ่งที่ยิ่งจะเร่งทำลายวงจรของมนุษย์

ก็คือตัวมนุษย์เอง  เนื่องจากกิเลสตัณหา

เราว่าทุกวันนี้โลกก็เป็นแบบนั้นอยู่ ไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำ ทำเพื่อตัวเองหรือประเทศชาติกันแน่

หลายๆอย่างมันต่างกันมากแต่ก็แยกออกจากกันได้ยาก

ทำให้นึกว่าอาจารย์เฉลิมศักดิ์ขึ้นมา ซึ่งท่านเคยบอกว่า เบื่อการมีชีวิตอยู่ในประเทศนี้

เคยมีบางเวลาที่รู้สึกอย่างที่อาจารย์พูด  แต่ตอนนี้รู้สึกว่าทำไมถึงต้องมีชีวิตอยู่…

รอเธอ วันนั้นวันนี้พรุ่งนี้วันที่เท่าไหร่ วันไหนวันนั้นแต่ฉันก็ยังรอเธอ
วันนั้นที่เคยได้รอตั้งแต่แรกเจอ พรุ่งนี้ก็ยังจะรอแต่เธอเรื่อยไป

ฟ้าอาจเบื่อที่อยู่ข้างบน โลกอาจเบื่อที่มันต้องกลม แต่ฉันไม่เบื่อที่ยังมั่นคงโปรดจงเข้าใจ
แม้ว่าใครจะยังรักเธอ แม้ว่าเธอจะยังรักใคร ฉันก็ยังจะมีหัวใจให้เพียงแค่เธอ

ฉันไม่มีเหตุผลที่เป็นอย่างนี้มันเพราะอะไร ฉันก็ไม่เข้าใจทำไมต้องเป็นแค่กับเธอ
รู้แค่เพียงว่าใจ บอกฉันทุกวันว่าฉันรักเธอ รู้แค่เพียงว่าใจสั่งให้ฉันรอ

รอเธอ วันนั้นวันนี้พรุ่งนี้วันที่เท่าไหร่ วันไหนวันนั้นแต่ฉันก็ยังรอเธอ
วันนั้นที่เคยได้รอตั้งแต่แรกเจอ พรุ่งนี้ก็ยังจะรอแต่เธอเรื่อยไป

ถ้าวันนี้เราไม่กระซวกหมูทอด เราคงไม่ได้เจอเพื่อนๆในตลาด

หมูทอดอะไรมาก นิ่ม เค็ม กำลังดี ข้าวเหนียวก็นุ่ม ละลายในปากอิอิ

20 บาทเองงงงง ถูกกว่าข้าวที่กินมื้อกลางวันอีก ความอิ่มเท่ากัน

แต่มีขายเฉพาะตอนเช้าบางวันเท่านั้น-*-

วันนี้ขึ้นมาก็นั่งว่างๆๆๆๆๆๆๆ ว่างจริงๆเลย ตอนแรกที่งานเยอะก็อยากว่าง

เพราะเหนื่อย พอไม่มีงานก็ง่วง รู้สึกตัวเองเป็นมนุษย์ที่หาสมดุลไม่ได้เลย

ธรรมดาพอเราว่างๆเราก็มักหยิบหนังสือที่ติดตัวเอามาอ่านเล่น

เพราะที่นี่ไม่ให้เล่นเน็ทค่ะ ถ้าพี่xอยู่ ชีว่าๆ หนักๆเข้าชีดึงออกเลยจริงๆ

เราถึงว่าการอ่านหนังสือเล่นคือทางที่ดีที่สุด แต่อ่านมากก็ง่วง

เลยนั่งคุยกับนายเบ้นซ์ทั้งสอง นายเบ้นซ์ทั้งสองพกหนังสือ”เข็มทิศชีวิต”

ตอนแรกที่เราเห็นตกใจ ไม่น่าเชื่อว่าคนนิสัยการพูดและลักษณะคล้ายต่อพงษ์

จะมีความคิดเช่นนี้!! สำหรับคือความคิดที่ไม่ธรรมดานะสำหรับในวัยเช่นเรา

เขาก็เล่าๆเขาชอบอ่านเล่มนี้นะ อ่านหลายรอบแล้ว และหนังสือในห้องสมุด

ที่เป็นแนวนี้เขาก็อ่านหมดแล้ว ทำให้เขาเข้าใจชีวิตมากขึ้น และใช้ชีวิตได้เต็มที่

แต่ก็ไม่ได้เกินไป แบบเขาว่าพอใจในชีวิตนะ ละชีก็เล่นดนตรีและกีฬาทุกอย่าง

ที่แปลกที่สุดคือชีสามารถทำอาหาร และเป็นพ่อค้าด้วย!! ชีบอกว่าชีชอบสังเกตเขาทำอาหาร

ละลองมาทำกินเองจนกินได้ และเคยทำหนมจีบขายหน้าบ้านตัวเอง

ซื้อซิมDtacอะไรนี่ละมาเก็งกำไร ซื้อมา99บาท ขายได้500บาท

เราก็เลยโอโห คนเรามองที่ภายนอกไม่ได้จริงๆ นึกว่าจะคล้ายต่อพงษ์

แต่เหมือนคนละขั้วเลย บางทีนายต่อพงษ์อาจเป็นแบบนี้ก็ได้นะ แต่เราไม่รู้- -”

ละนายเบ้นซ์อีกคนเกิดสงสัย เห็นว่านายเบ้นซ์ฝาแฝดที่เหมือนนายต่อพงษ์

ดูชีวิตมีเป้าหมายเสมอ เลยถามไปว่า “แล้ววางแผนอนาคตว่าไง”

ชีก็เลยตอบว่า ก็พอเรียนจบตอนนี้ก็จะต่อโทไปและทำงานไปด้วย

ละก็จะเรียนจบเอก เพราะอยากได้คำนำหน้าชื่อว่าด็อกเตอร์

หลังจากนั้นก็ทำงานเก็บเงินได้เยอะๆ 35แต่งงานมีลูก

(ถ้าลื้อเอาญอายุเท่ากันแต่งงาน เดี๋ยวจะออกลูกยากนะ ผู้ญนะเธอ ไม่ใช่ชาย

แค่ผลิตน้ำxxx ออกมาได้ก็ทำให้ญท้องได้ แต่ผู้ญไม่ได้เป็นแบบนั้นนะเฟ้ย)

<–เป็นเพียงความคิดในใจไม่ได้พูดออกไป นายเบ้นซ์ภูเก็ต(เรียกงี้ละกันไม่สับสน)

ก็เลยบอกว่าถ้าอยากเก็บเงินเยอะๆ ก็แสดงว่าไม่ได้พอเพียงกับชิวิตแล้วสิ

นายเบ้นต่อพงษ์ก็เลยพยายามแก้ตัว

สำหรับเราอนาคตของเขาดูเป็นเป้าหมาย แต่ของเราดูเป็นเหมือนฝัน…
ก็คุยอยู่นานคะ ละก็มาคุยกับเบ้นซ์ภูเก็ตต่อ บ้านของเขานั้นติดทะเล

เราเลยสนใจถามเขาเว่อเกี่ยวกับทะเลที่เขาอยู่

และครอบครังเขาทำอะไรเมื่ออยู่ติดทะเลแสนงามอย่างภูเก็ต

เบ้นซ์ภูเก็ต:ทำประมง

เรา:ไมทำประมงละ ไมไม่ทำรีสอท น่าจะรวยยยยยยยยยยยย

เบ้นซ์ภูเก็ต:หาดมันไม่ได้สวย และถ้าทำรีสอทต้องใช้เงินทุนอย่างต่ำ200ล้าน

เรา:O_O(เกิดใหม่สิบชาติจะมีปัญญาเปิดรีสอทที่ภูเก็ตไหม)

ก็เลยสงสัยว่าเคยเห็นปลาโลมาไหม เขาก็บอกว่าปีหนึงสาม2-3ครั้ง

เราก็ตื่นเต้นเลยถามว่าได้เล่นกับมันไหม เขาก็บอกว่ามีแต่ในหนังเท่านั้นละ

มันก็สัตว์ป่า(ก็คงสัตว์น้ำนั้นละ) ตื่นคนเป็นเรื่องธรรมดา และเป็นโลมาไทยนะฮึๆ

เลยถามต่อว่าแล้วเคยจับปลาฉลามได้ไหม เขาบอกได้เรื่อยๆ จับโดยตกเอา

เวลามันติดก็ปล่อยให้มันหมดแรงตายไปเอง ไม่ก็เอาใส่ถังน้ำแข็งให้มันช็อคตาย

โหดร้ายจิ๊บ ฉลาดเวลาขายก็ขายทั้งตัว แต่เวลาเขาเอาไปทำจริงๆก็แค่หูฉลามเลยแพง

เพราะเนื้อส่วนอื่นมันป่วย เหม็น ไม่อร่อย เข้าโรงงานทำอาหารสัตว์เอา

ตอนนี้ปลาก็ใกล้หมดทะเลละ บางคนมันเห็นแก่ตัว เอาอวนถี่ๆไปจับปลา

เลยติดปลาน้อยมาด้วย ละก็บลาๆๆๆๆๆ ละสองเบ้นซ์ก็เล่าเรื่องของชีกัน

เบ้นซ์ต่อพงษ์พูดว่า คงไม่เจออะไรที่แย่กว่านี้แล้ว เพราะชีเพิ่งเกิดอุบัติเหต

หัวปีท้ายปีไปเอง(เคยได้ยินใช้กับเวลาคนมีลูกหัวปีท้ายปี- -) รอบแรกขับรถป๊อป

มีคนเมามาชน ชีก็บินตัวลอยเล่นม้วนหน้ากับเพื่อนกลางอากาศเลย

ภาพมันคงสโลมาก ชีบอกว่าเห็นไฟรถตัวเองเลย คิดว่าตายแน่แล้วกรู

ปรากฏว่ารอดทั้งคู่ค่ะ ก็ฟกช้ำตามร่างกาย พ่อแม่ไม่รู้เรื่องนี้ค่ะ ละเขาก็ไม่แจ้งความ

เนื่องจากเขาขับรถป๊อบออกถนน(แต่คนชนมันเมานี่นา- – เปนคนขับรถพยายามม.เขาด้วย)

อีกทีก็นั่งรถกระบะที่มีแคบ จู่ๆรถหน้าเบรกกระทันหัน รถเขาเบรกตาม

แต่ไอรถข้างหลังมันไม่เบรกตามนี่สิ แถมยังชนมาอีกรอบด้วยเปนสองรอบ

รถก็บุบเยอะมาก แต่ชีไม่ค่อยเปนไรเท่าไร หัวน่าจะแตกแต่ก็ไม่แตก

เขาเลยบอกว่าคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้วละ เราเลยแอบคิดในใจแต่ไม่ได้พูด

มาเป็นชั้นสิ แย่กว่านี้อีกเธอ ต่อให้ในอุบัติเหตตัวเราไม่ตาย

แต่คนที่รักตาย ตัวเราก็เหมือนตายทั้งเป็นนั้นละ

ละนายเบ้นซ์ภูเก็ตก็เล่าของตนเองว่าเกลียดคนเมามาก คนเมามาชนชีตอนขับมอไซ

ชีอยากลงไปเตะมา แต่กระดูกเท้าและข้อมือแตกเลยไปเตะหรือไปตบไม่ไหว

นายคนนั้นก็ไม่มีตังจ่ายค่ารักษา เลยเข้าไปนอนในตาราง30วัน เราว่าก็ไม่คุ้มอยู่ดี

แม้มะกี้เราจะชื่นชมนายเบ้นซ์ต่อพงษ์บ้างในความที่เขาดูมีความคิด

แต่ชีก็ยังพูดเกินความต้องการเราอยู่ดี บางทีเราอยากอ่านหนังสือเงียบๆ

ชีก็มักชวนคุย… แต่ก็ยังดีกว่าคุยกับนายxxละค่ะ แค่นี้ผู้ญทนได้

จนนายเบ้นซ์ทั้งสองก็เริ่มถามกันละค่ะ ว่ามีแฟนกันยัง

เราก็นั่งอ่านหนังสือไม่สนใจ ชีถามก็ค่อยตอบ จนพักเที่ยงขึ้นมา

นายเบ้นซ์ต่อพงษ์ชีก็เริ่มถามอีก แบบละเอียดมากขึ้น

และหลายๆอย่างเกี่ยวกับตัวเรา เราดูแล้วท่าจะไม่ดีค่ะ เลยตัดบทลุกไปนั่งดูเอ็กทำเว็บเลย

โฉดจริงๆเลยเราเฮอๆๆๆๆๆๆๆ(มันแค่เป็นกลไกการป้องกันตัวอย่างหนึ่ง)

จนแล้วจนอรอดก็ยังไม่มีงานทำ รอจนถึงสี่โมงเลยได้เทสฮับ

ยังดีเลยมีอะไรให้เขียนในตอนกลับเฮอๆ ละพอกำลังจะกลับบ้าน

พี่อนันต์จู่ๆก็เรียกเราสามคนที่เพิ่งมาพร้อมกัน บอกว่ารู้จักการสนิฟไหม

เรา:รู้ค่ะ อาจารย์สอนหนูมาดีเว่ออออ(คิดในใจ) ดักจับแพคเกจใช่ไหมค่ะ

เขา:ใช่ๆ เช่นโปรแกรม… รู้จักไหม

เรา:รู้จักแต่ไวร์ชาคค่ะ(ในใจเราแอบดีใจคงได้ทำไรสนุกๆบ้างละ)

พี่อนันต์:ก็บอกนั้นละๆ

เนี่ยผมมีtext อยากให้พวกคุณแปล ประมารร้อยกว่าหน้า

เป็นเอกสารที่ผมจะเอาไว้เทรนพวกคุณนะ

เรา:…

พี่อนันต์:วันจันทร์ทันไหม

เบ้นซ์ต่อพงษื:วันจันทร์หยุดครับ

เรา:(สงสัยได้เลื่อนๆ)

พี่อนันต์:งั้นวันศุกร์ละ

เรา ปอนด์ เบ้นซ์:….

พี่อนันต์:ไม่ต้องเสร็จก็ได้ เท่าไหนเท่านั้น

ค้าาาาาา เริ่ดเว่อ ละก็ว่างๆนั่งคุยกับนายเบ้นซ์ ละก็เดินไปคุยกับพี่น้ำ

ละพี่น้ำก็ถามนายเบ้นซ์ว่างานเสร็จยัง นายเบ้นซ์บอกเหลือนิดหน่อย

พี่น้ำเลยบอกว่ามัวแต่คุยกับสาวละสิ เราก็คิดละว่า เอาอีกละ กรูโดนอีกละไง

พอนายxxไม่มากวนประสาท ก็มีคนอื่นมาจิกแทน ต้องประกาศให้โลกรู้เลยไหมค่ะ

ว่าหนูคุยกับเขาบ่อยก็เพราะว่าเขานิสัยเหมือนเพื่อนคนนึงค่ะ(ไม่ได้พูดนะคิดในใจ)

อีกแปปพี่เขาก็บอกว่าในเอ็มนะ(แบบญในเอ็ม) ถ้าเราไม่คิดมากเกินไปไงเราก็คิดว่า

เขากัดเราละค่ะ ป่วยเว่อ เอาเถอะ วันนี้ไม่เจอนายxx แค่นี้ก็ถือว่าโอ

แต่บางทีหากวันนี้ไป install office 2007 กับนายxx อีกฝั่ง

คงไม่โดนแปลtext 100หน้าก็ได้ …

ทำงานบรรทัดเดียว ที่เหลือไม่เกี่ยวกับการฝึกงานเลยค่ะ

วันนี้มาถึงที่ทำงานราวๆแปดโมงครึ่ง เพราะไปกินโจ๊กกับนุท

พอมาถึงก็มีแต่นศ.ฝึกงานค้าาา เพราะวันนี้เขาไปประชุมกัน

ก็เลยนั่งว่าง นั่งเล่นSudoku อ่านหนังสือบ้าง จนราวๆสิบโมง

ก็ไป install office 2007 ที่ฝั่งเซลล์อีก

ก็ลงได้ไป2เครื่อง 1เครื่องสำเสร็จ อีกเครื่องไม่สำเร็จ

แบบพอเปิดตัว setup แปปเดียวมันก็ปิดไปของมันเอง- -

วันก่อนมีพี่xx(censor) ชีป่วยมาก เรารอเขาลง office นี่ละ

รอนานมาก เราเลยเอามือถือวางไว้ที่โต๊ะเขาทำงาน

ละจู่ๆเขาก็หยิบโทรศัพท์ไปเปิดแบบรับโทรศัพท์เลย

เราก็หยิบมาแล้วถามว่า”เธอทำอะไร” แบบโมโหมาก

เขาชอบมาแหย่เราเล่น แต่เรื่องส่วนตัวก็คือส่วนตัว ไม่มีมารยาท

แม้คนที่โทรมาเป็นเพื่อนก็เถอะ แบบป่วยมาก ละตลอดเวลา

ชีจะชอบมาแหย่เราตลอด แต่บรรยากาศแบบเรารู้ว่าเขาไม่ได้แหย่ธรรมดา

แหย่แบบความรู้สึกไม่ใช่เพื่อนนะ หงุดหงิดมากกกกกกกกกกกก

ละวันนี้้ชีก็เอาอีกคะ ตอนเรากำลังรอลงoffice ชีก็เข้ามาพูด

ว่าทำไมเราไม่แต่งหน้าบ้าง ทำไมปล่อยตัวแบบนี้หรือไรนี่ละ

คนอื่นเขาแต่งหน้ากันทำไมไม่แต่ง เราก็ตอบไปว่า

ทำไมต้องเป็นเหมือนคนอื่น ทำไมต้องทำ?(อยากจะพูดต่ออีกแต่เกรงใจ

พี่ที่เขาทำงานอยู่นะ เพราะเข้าอยู่ใกล้ๆเรา) ชีก็บอกต่อว่า

ก็แต่งหน้าเข้าสังคมอะไรงี้ เราก็ไม่สนใจ หันหลังไม่คุยเลย

ละหงุดหงิด เลยไปเข้าห้องน้ำ แบบไม่อยากอยู่ใกล้ สักพักชีก็ไปแถวห้องน้ำอีก

ป่วยเว่อร์ เราเลยเดินออกมาหามุมอยู่ของตัวเอง

พอเที่ยงครึ่งก็ลงไปกินข้าว ตอนก่อนกินก็แอบโทรไปเล่าให้กระเทยฟัง

แบบว่าป่วยมากกกกกก ละก็ไปกินข้าว พอกินเสร็จเราก็นั่งนิ่งๆเฉยๆ

นายเบ้นซ์ก็ทักว่า(นายคนนี้ลักษณะนิสัยเหมือนนายต่อพงษ์มากๆๆๆๆๆ)

“เนี่ย เหนกินข้าวเสร็จทุกวันก็นั่งเหม่อตลอดเลย” เราก็ยิ้มๆ(ก็เราเศร้านิหว่า)

เราก็เลยคุย เพราะคิดว่าไงตอนพวกเขาขึ้นมันจะเหลือเวลาหลายสิบนาที

เราก็กะจะไปนั่งคนเดียวในร้านอูบองแปงอีก แต่ปรากฏว่าวันนี้เขานั่งคุยที่โต๊ะ

จนหมดเวลา อดนั่งเลย ละก็ขึ้นไปทำงาน ก็ไม่มีไรทำอยู่ดีนั้นละ

วันนี้เขางดโลกร้อน ปิดไฟตั้งแต่เที่ยงถึงบ่ายสอง ก็เลยไปนั่งเล่นฝั่งเซลล์

ก็เจอพี่แอนคอลเซนเตอร์ เขาก็ชวนเราไปเข้าห้องน้ำญ แบบมันมืดมาก

เขาหาเพือนเข้านะ พอออกมาเขาก็ถาม ว่ามีแฟนยัง เราตอบว่า…….

เขาก็บอกแปลกกก เราบอกว่า…….. เขาก็บอกว่าไม่นานก็……………

ละก็ไม่ได้พูดไรต่อ ละก็กลับไปฝั่งที่ทำงาน วันนี้ไม่ค่อยทำไร

มีทำแผนที่ แบบจิ้มไปว่ามีตู้เอทีเอ็มที่ไหน กับเข้าไปดูห้องอะไรนี่ละ

มีของเก็บเยอะเว่อ เหมือนห้องพี่โหงว แต่ห้องพี่โหงวเหมือนเก็บของที่

ต้องส่งให้ลูกค้า แต่ห้องนี้ไม่ใช่นะ เพื่อนก็ชี้การ์ดไรไม่รู้ราคาตัวละสองล้าน

เริ่ดเว่อร์ หน้าตาก็บ้านๆ ทำไรได้ไม่รู้ หลังจากนั่งก็เห็นเพื่อนแกะเร้าเตอร์นะ

เลยกะจะถ่ายวงจรเล่น ปรากฏว่านายxx คนนั้นชีมาทำเปนแกล้งอีกละ

ใช้กล้องของ iPhone ถ่าย มันก็ไม่ได้เริ่ดอะไร แบบเวลาจะถ่ายให้ชัดต้องนิ่งสุดๆ

แต่ชีมาปัดๆๆๆมือเรา ทำให้ถ่ายไม่ได้ ไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้ง เปนสิบๆเว่อร์

ป่วยมากๆๆๆ พอเขาปิดเร้าเตอร์เราก็เลยถ่ายไม่ได้ ชีก็ทำเป็นดีใจ ละพูดว่า

“ฮะฮะ โดนแกล้ง” ป่วยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คิดในใจเป็นผู้ญต้องอดทน ออกไปทำงานจริงไงก็ต้องเจอคนป่วยกว่านี้ละมั้ง

เลยทนๆแม่งไป- – ตอนเย็นก็นั่งคุยเล่นกับเบ้นซ์(คล้ายต่อพงษ์) กับเบ้นซ์(ม.กรุงเทพ)

กับพี่หวาน พี่เขาเล่าว่าที่ออฟฟิศเนี่ยเพิ่งทำบุญไปเมื่อ 4 มีนาคมที่เพิ่งผ่านมาเอง

เพราะมีพี่ฝั่งออฟฟิศเขานั่งอยู่ในห้องคนเดียว ละเห็นเงาแว่บไปแว่บมาราวๆตีสาม

เหนหลายครั้งละ ละฝั่งเซลล์ราวๆเที่ยงคืน มีพี่ผู้ญเขาอยู๋คนเดียว ได้ยินเสียงเก้าอี้ล้ม

พอเข้าไปดูก็ไม่มีค้าาาา บางทีเหนคนใส่ชุดขาวคะ ละเป็นบ่อยมาก

เขาเลยให้พระมาทำบุญ ก็คุยเล่นไปมากับนายเบ้นซ์ ละนายxxก็เดินมาพูดว่า

คุยกันขนาดนี้แลกเบอร์โทรกันหรือยังละ เราก็… ไม่สนใจค้าาาา ป่วยมากๆเลย

ที่เราคุยกับเบ้นซ์บ่อยเพราะเขาเหมือนนายต่อพงษ์นะ(ไม่ได้สนิท

อะไรมากมายขนาดเพื่อนญ แต่ถ้านับแบบเพื่อนชายก็ถือว่าสนิทกว่าทั่วไปนะ)

แบบบรรยากาศมันเหมือนกันนะ เราเลยคุยกับเขาได้บ่อยกว่าคนอื่นนะ

ละก็กลับราวๆหกโมงเย็นค้าาาาาา วันนี้ไม่คค่อยทำไรเลย

อารมณ์หงุดหงิดคงดีกว่าเศร้านะ… อย่างน้อยก็ตอนนี้

อดนั่งร้านอุบองแปงเลย เสียดาย

วันที่ 7,8 เมษายน เห็นเขาว่ามีเทรนนนน ดีใจ จะได้ความรู้แล้วอิอิ

อย่าติดกับวันที่ดีเก่าๆ อย่าอยู่กับความคุ้นเคยเก่าๆ
อย่าให้วันคืนที่ดีเก่าๆ มันทำร้ายเปิดหัวใจของเธอค้นหา
สิ่งที่ใจนั้นคอยไขว่คว้า (ให้เวลารักษาและพาไปพบ) (กับวันใหม่)

ออกไปดูข้างนอก และบอกตัวเองเอาไว้
สิ่งดีๆในชีวิตนี้ต้องมีใหม่ ถ้าใจของเธอนั้นพร้อม

อย่าติดกับวันที่ดีเก่าๆ อย่าอยู่กับความคุ้นเคยเก่าๆ
อย่าให้วันคืนที่ดีเก่าๆ มันทำร้าย
เปิดหัวใจของเธอค้นหา สิ่งที่ใจนั้นคอยไขว่คว้า
(ให้เวลารักษาและพาไปพบ)

(กับวันใหม่)วันคืนที่แสนดีนั้นก็ควรที่จะจดจำแต่รอคอยให้ย้อนคืน
คงต้องเจอกับความเจ็บช้ำ

อย่าติดกับวันที่ดีเก่าๆ อย่าอยู่กับความคุ้นเคยเก่าๆ
อย่าให้วันคืนที่ดีเก่าๆ มันทำร้ายเปิดหัวใจของเธอค้นหา
สิ่งที่ใจนั้นคอยไขว่คว้า (ให้เวลารักษาและพาไปพบ) (กับวันใหม่)

ชีวิตที่เราเคยมี
แขวนไว้บนด้ายบางๆ
ไม่รู้ว่ามันจะขาดเมื่อไร
เมื่อเธอเจอทางที่ดี
เธออยากมีชีวิตใหม่
ไม่ผิดอะไรเมื่อเธอต้องเลือกเขา
รักแม้รักยังไงก็รักได้เพียงหัวใจ
สุดท้ายต้องยอมเป็นคนที่ปวดร้าว
เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน
สุดท้ายชีวิตของฉันก็ไม่มีใคร

วันนี้ก็มาเทสโมเดมFiberต่อ เสร็จตั้งแต่สิบโมงกว่า

เราก็เลยนั่งอ่านหนังสือเล่น”4ปี นรกในเขมร”

เรื่องนี้อ่านหลายรอบละ ชอบมาก ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

แต่รอบนี้ที่ได้อ่านมา เพราะมีคนๆนึงเพิ่งคืนมา…

ก็อ่านจบราวๆ11โมงกว่า แบบวันก่อนก็อ่านไปบ้างแล้ว

อ่านทุกวันตอนเช้ารอทำงานไรงั้นอะ พออ่านเสร็จก็ไปดูเพื่อนทำเว็บ

กว่าจะได้กินข้าวก็ราวๆ12.30 กินเสร็จราวๆ13.10

เราก็ให้เพื่อนขึ้นไปก่อน แบบว่าอยากอยู่คนเดียว

แต่หาที่นั่งคนเดียวไม่ได้ เห็นร้าน au bon pan

(เขียนงี้ถูกป่าวไม่รู้) เพราะเห็นว่ามีคนไม่เยอะและร้านกว้าง

ก็เลยเสียเงินซื้อของในร้านเพราะอยากนั่งนั้นละ

กะว่าดูราคาที่ถูกสุดก็เห็นเป็นโกโก้55บาท(แม่งถูกสุดละ)

ก็เลยสั่งโกโก้เย็นไป เขาก็บอกว่า75บาทครับ

เราก็ตึง!~ 55บาทคือโกโก้อุ่น ไม่เข้าใจเลย กะอีแค่

เพิ่มน้ำแข็ง กับมีแก้วพลาสติกมีฝากครอบและหลอดใส่ถุงกระดาษ

ทำให้มูลค่าเพิ่มขึ้นตั้ง20บาท!! พระเจ้า!!

ละก็เลือกนั่งที่มุมในสุดของร้าน แต่ก็สามารถมองเห็นคนที่เดินผ่าน

และผ่านมาได้ มันเหลือเวลาอีก20นาทีก่อนที่จะครบชั่วโมงเวลาพัก

ความจริงพักเกินเขาก็คงไม่รู้ฮ่าๆ แต่ก็คงไม่ทำ เพราะเวลาพัก

เขาไม่ได้จำกัดว่าเที่ยงแล้วพักได้ บ่ายโมงกลับมานะ

แค่แบบคุณอยากไปเมื่อไรก็ไปเถอะ เราว่าที่นี่เหมาะกับนิสัยเรามาก

ก็นั่งคนเดียว เดินดูคนผ่านไปผ่านมา มันแค่แบบเศร้าๆนะ

เศร้าท่ามกลางผู้คน มันมาจากเรื่องเดียว แต่เราก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องเศร้า

ไม่เข้าใจตัวเองหลายๆอย่างเหมือนกัน…

ครบ20นาทีก็ขึ้นไปทำงานต่อ แพงเหมือนกันเนอะ ซื้อสถานที่

เพียง20นาทีด้วยราคา75บาท โชคดีที่พอมีเงินบ้าง

ขึ้นมาก็มานั่งแปะข้อมูลจำเพาะของอุปกรณ์ชิ้นนั้นๆอีก

ก็พวกโมเดมFiber กับการ์ดFiber นั้นละ

มันต้องวัดไฟ เพราะค่าที่ได้มันมีผลต่อการใช้งานนะ เรื่องระยะ

ถ้าจำไม่ผิดนะ มันก็เลยต้องมีการแปะข้อมูลไปว่าโมเดมFiber

ตัวนี้มีค่าเท่าไร การ์ดFiberตัวนี้มีค่าเท่าไร

ทำอิสองตัวนี้ก็แกะเข้าแกะออกกล่องหลายรอบละ

รอบแรกแกะออกมาเทส รอบสองก็ลืมเทสอีกอย่างก็แกะอีก

รอบสามก็แกะบางตัวที่ลืมปิดจุกช่องเสียบFiber

รอบสี่ก็แกะมาติดข้อมูลจำเพาะนี่อีก- – แต่ก็ดีกว่าว่างเฉยๆ

มีงานทำ ทำให้พยายามไม่คิดอะไร พอทำเสร็จก็มีคนให้ไปทำงานอีกฝั่ง

คือที่นี่มีสองฝั่ง ฝั่งออฟฟิศกับฝั่งของเซลล์ เขาให้เราไป Install

Microsoft office 2007 ให้ทุกคนในฝั่งนั้น

มีเซลล์และมีใครอีกไม่รู้ แต่ที่รู้ก็มีเซลล์ราวๆ200คนละค้าาา

(ความจริงไม่ใช่มีแต่เซลล์ แต่มีคนที่มีหน้าอื่นอื่นอยู่ตรงนี้อีกเหมือนกัน)

ที่นี่กว้างกว่าฝั่งที่เราอยู่มาก เพราะมีคนเยอะกว่าด้วยละ

แต่คนก็ไม่ค่อยอยู่กัน เลยลงไปได้แค่ราวๆ8เครื่องมั้ง ถ้าจำไม่ผิด

แต่พี่ๆฝั่งนี้ดูร่าเริงมาก อัธยาศัยดีไรทำนองนั้นนะ น่ารักหลายคน

ชวนให้กินขนมที่ซื้อมาด้วย ก็กินไปชิ้นนึงเพื่อรับน้ำใจที่เขามอบให้

กว่าจะทำเสร็จก็ราวๆ5โมงครึ่ง ละก็กลับไปฝั่งออฟฟิศ

เซ็นใบรายชื่อ เห็นมีนศ.ฝึกงานญด้วยละ มีการเซ็นด้วย แต่เขาแบบ

มาสลับกับอีกคนไรนี่ละ เห็นพี่โหง่วบอกเราก็ไม่ค่อยเข้าใจ

เขาว่าสัปดาห์หน้าจะมีผู้ญมาอีกสองคน มาจากลาดกระบัง…

ถ้าไม่ได้มาจากวิศวคอมก็คงจะดี

วันนี้พี่xเข้ามาตั้งแต่เช้า เพื่อนเราก็เจอไปอีก หาว่าโหลดบิต

เขาบอกว่าห้ามต่อสายแลนด์แต่เพื่อนเราต้องต่อเพราะต้องทำงานที่

พี่เขาสั่ง มันต้องหาข้อมูลนะ เพื่อนเราก็หมดอารมณ์ทำ- -

ละพี่xเขาก็ไปพูดกับ พี่น้ำว่าให้ดูแลเด็กฝึกงานให้ดี

อย่าให้ใช้สายแลน เพราะมันจะโหลดบิตเอา ก็คิดไปได้เนอะ

แม้เป็นเด็กฝึกงาน ก็มีวุฒิภาวะระดับหนึ่งแล้ว ก็รู้หรอกอะไรควรไม่ควร

กะว่าเสาร์อาทิตย์จะดูเบ็นเท็นชำระจิตใจ

วันนี้ก็นั่งเป็นไร้วิญญาณทั้งวัน…

วันนี้ก็เทสอุปกรณ์ต่อ การ์ดcpuก็อีกราวๆ14 ตัว…มั้ง- -”

หลังจากนั้นก็เทสการ์ดLTU-8 อีกราวๆ50ตัวมั้ง

หน้าตาคล้ายตัวหมื่นกว่าแต่ต่างตรงที่มีช่องสำหรับ Ethernet

SCU & TLU-8

และมีใช้ Fiber ได้ วิธีเทสก็เหมือนเดิม

เสียบไปละดูในterminalว่ามันเห็นไหม

ต่อไปก็เทสโมเดมอีกแล้ว หน้าตาคล้ายกับโมเดมที่เทสเมื่อครั้งก่อน

แต่ต่างตรงที่มันใช้Fiber!! เริ่ดเว่อร์ แต่ก็แอบลำบาก

และมีport Ethernetถึงสี่port

Modem2

ในตอนแรก แต่พอถึงเวลาที่พวกเราต้องเทสโมเดมที่ต่อfiberได้

พวกเราก็ต้องรอพี่ที่เขาให้ทำมาสอนวิธีเทส ซึ่งพี่เขาก็แอ๊บไม่เป็น

เพราะเห็นบอกว่าตัวนี้เพิ่งนำเข้ามา
ระหว่างรอก็คุยกับเพื่อน

เรา:สายบ้าอะไรตั้ง800บาท

เพื่อน:การ์ดบ้าอะไรตั้งหมื่นกว่าบาท การ์ดจอหลายรุ่นยังถูกกว่าอีก

เรา:โมเดมบ้าอะไรตั้งสามหมื่นกว่าบาท

เพื่อน:เครื่องบ้าอะไรตั้งแสนกว่าบาท

เรา:การ์ดไฟร์วอลล์อะไรตั้งล้านกว่าบาท

ถ้าอันไหนถ่ายไว้ก็จะพอรู้ชื่อรุ่นบ้าง

อุปกรณ์ที่เทสส่วนใหญ่จำชื่อรุ่นไม่ค่อยได้นะ จำได้แต่ราคาฮ่าๆ

ความจริงวันนี้ลูกค้าที่สั่งของเหล่านี้ก็มาดู เพราะเหมือนเขานัดรับ

กันวันนี้ ลูกค้าครั้งนี้คือ “true” พี่ลูกค้าเขามาก็แบบ

ชี้ๆๆๆให้ทำอย่างนี้ๆ พอถึงเวลาเทสโมเดม fiber

เขาก็หยิบอุปกรณ์เทสไฟของเขาออกมา ตัวละแสนกว่าบาทค้าาาา

ไม่อยากคิดเว่อหากทำไรโป๊ะละของเขาพัง คงต้องขายบ้านทิ้งละใช้หนี้

สุดท้ายก็หาวิธีเทสได้ คุณ”true” เก่งมากค่ะ

วิธีเทสก็ไม่ยาก จำได้เท่ากับทำได้เหมือนเดิม(แต่ไม่รู้หรอกคือไร)

ต้องใช้โนทบุคถึงสองเครื่อง เพราะต้องมีเครื่องนึงเป็นgateway

ซึ่งต่อกับโมเดมFiber โดยผ่านport Ethernet

โนทบุคอีกเครื่องต่อกับการ์ดที่ใช้Fiberได้ โดยผ่านEthernet

แล้วโมเดมFiberก็ต่อเข้าการ์ดที่ใช้Fiber โดยใช้สายFiber

วิธีการนี้เป็นการเทสว่าสามารถส่งแพคเกจจากเครื่องหนึ่งไปอีกเครื่องได้

(จิ้นเอาเองนะ ดูจากการต่อสาย)ถ้าpingกันได้ แสดงว่า

โมเดมFiberและการ์ดFiberใช้ได้ แต่ปัญหามันอยู่ที่

Fiberภายในมันอาศัยการหักเหเอา ถ้าสายมันบิด หัก งอ

แบบที่มันผิดรูปหรือไม่พอใจ มันก็จะpingไม่ได้ทันที งี่เง่ามาก

ก็ต้องคอยจัดสายให้มันเข้ารูปในแบบที่มันต้องการตลอด

วิธีนี้ต้องเทสโมเดมFiberทุกตัวและการ์ดFiberทุกตัว

(ตอนแรกเทสการ์ดFiberแล้ว เก็บลงกล่องแล้ว ก็ต้องเอาออกมาอีก)

วิธีนี้เลยกินเวลาไปนานเหมือนกัน เสียเวลาจัดสายFiber

ไม่จบเท่านี้ค่ะ!!อุปกรณ์ที่สามารถต่อสายFiberได้ ต้องเทสไฟฟ้า

ด้วยอุปกรณ์ราคาแพงที่ทาง”true”นำมาด้วย

โดยถ้าเป็นการ์ดFiberต้องเทสสองค่า คือค่าไรไม่รู้ ไม่ได้ทำ

แต่โมเดมFiberต้องเทสสี่ค่า โดยสองค่าแรกเหมือนการ์ดFiber

แต่สองค่าหลังคือเอาหัวเอเทนหรือไรนี่ละไปเสียบที่สายFiber

ละค่อยวัดอีกที่ วิธีการมันเยอะ ยุ่งยาก เลยเสร็จไม่ทัน

ก็เลยแค่เทสว่าโมเดมFiberและการ์ดFiber ไฟมันเข้า

ก็เลยไม่ทันส่งมอบวันนี้ ทำต่อพรุ่งนี้นะ ทาง”true”ก็เลย

ทิ้งเครื่องราคาแพงไว้ที่นี่ก่อน ละเขาก็กลับไป พวกเราเลยจะเอาไปฝาก

พี่ที่เขาสั่งมา แต่พี่เขาดันไปประชุมแล้ว เลยกะเอาไปฝาก

พี่ที่เป็นหัวหน้านศ.ฝึกงาน

(บุคคลที่กล่าวถึงในตอนแรกที่เหวี่ยงๆ แต่เอาจริงๆเขาไม่มีอะไร)

เขาก็ไม่รับฝาก เขาบอกให้เอาไปวางที่โต๊ะพี่ที่เขาสั่งให้เราทำ

อาจจะไม่อยากรับผิดชอบ เพราะเกิดมันเป็นไรขึ้นมาก็คงแย่ละ

เวลาก็ล่วงเลยไปถึงราวๆ6โมงเย็นกว่าจะได้กลับแนะวันนี้